Wielkie, wielkie oczy

Śniło mi się bardzo dokładnie, bardzo realistycznie, że lecę z Rio do Paryża. Tym lotem. Pamiętam, że pas kliknął jakoś dziwnie, ale reszta właściwie nie różniła się niczym od zwykłych lotów. Była stewardessa piękna jak z obrazka i jedna znacznie mniej piękna. Było wino w plastikowych kubeczkach, marzłam w stopy i wkurzał mnie pan po prawej, który uparł się, żeby zrobić zdjęcie pasa startowego, chociaż już dawno powiedzieli, żeby wyłączyć sprzęt, a jak tak mówią, to przecież nie po to, żeby go włączyć. Lot był zwyczajny, długi i nudny. A potem pojawiły się turbulencje i pioruny, wszystko jednocześnie się stało nie tak. A pilot powiedział tylko: proszę państwa, umieramy. i lecieliśmy w ciszy prosto w dół.
Potem się dziwią, że się budzę za wcześnie.
'Cause this is my United States of Whatever